قانون تکمیلی

  • همه چیز درباره قوانین امری و قانون تکمیلی

        تقسیم قوانین به امری و تکمیلی، یک تقسیم بندی قانونی نیست؛ به دیگر سخن قانونگذار همزمان با وضع یک قانون، نسبت به امری بودن یا تکمیلی بودن آن سخنی نمی‌گوید و این بر عهده دادرسان و حقوقدانان است که وصف قانون را از این نظر تشخیص دهند. قوانین مربوط به حقوق خصوصی (روابط افراد با یکدیگر) به دو دستهٔ قوانین تکمیلی(تفسیری یا مکمل اراده) و قوانین الزامی (امری)  تقسیم می‌شوند. قانون امری (آمره) در مواردی رعایت مفاد قانون به حدی در نظر قانونگذار اهمیت دارد که به هیچ عنوان نمی‌تواند نقض آن را برتابد و در نتیجه به مردم که علی الاصول مکلف به اجرای قانون هستند اجازه نمی‌دهد خلاف آن توافق و عمل كنند. به عنوان مثال مقررات راجع به طلاق از چنان اهمیتی نزد قانونگذار برخوردار است که نمی‌تواند توافق خلاف آن را تحمل کند؛ یعنی مثلازوجه نمی‌تواند با توافق زوج خود را از نگاه داشتن…

    بیشتر بخوانید »
دکمه بازگشت به بالا